Wetenschapsjournalist Gemma Venhuizen





Artikel

Waarom ik wetenschapsjournalist ben geworden


Geschreven door: Gemma Venhuizen - 8 feb 2020

Elke avond val ik in slaap met de zuidpool aan mijn voeten. Mijn linkerschouder ligt onder Nova Zembla en ergens ter hoogte van mijn navel ligt Equador. Het dekbedovertrek is inmiddels zo vaak in de was geweest dat de kleuren wat vervaagd zijn, maar toch: de aardbol is nog duidelijk te herkennen.

Ook ver vóór ik dat dekbed had nam ik de aarde al mee naar bed. Acht jaar oud was ik, en op school hadden we met topografieles net de provincie Drenthe geleerd. Voor mijn verjaardag vroeg ik een atlas cadeau. Met een zaklamp en die atlas kroop ik ‘s avonds onder de dekens, om weg te dromen bij de landkaarten van Nieuw-Zeeland, Noorwegen en Japan. En steeds maar ontdekte ik nieuwe plaatsnamen, nieuwe plekken waar ik heen wilde. Wereldreiziger wilde ik worden - én schrijver, én banketbakker. Die laatste droom viel algauw weer af toen ik ontdekte dat ik als bakker voor dag en dauw zou moeten opstaan. En dus besloot ik om fysische geografie te gaan studeren. ‘De aarde beschrijven’ - dat is ten slotte vrij letterlijk vertaald, wat geografen doen. Twee dromen in één klap vervuld.

Als wetenschapsjournalist schrijf ik nog altijd met veel plezier over de aarde, en over alles wat erop groeit en bloeit - hoofdzakelijk in mijn functie als biologieredacteur bij NRC Handelsblad, maar ook als freelance journalist voor onder andere National Geographic en Roots en als schrijfster van diverse boeken over natuurgerelateerde onderwerpen. Benieuwd? Kijk rond op deze website of neem contact met me op!

PS: vroeg opstaan lukt me nog altijd niet, maar van Vroege Vogels houd ik wel, ontdekte ik tijdens mijn freelancewerk voor het gelijknamige radioprogramma. Naast schrijven maak ik ook met veel plezier radio en podcasts - zo hebben we bij NRC de wekelijkse wetenschapspodcast Onbehaarde Apen!

Gemma Venhuizen in blauwe jurk













naar top

naar hoofdpagina









Laatste update: 12 maart 2020